Podjęcie decyzji o pracy na własny rachunek i założeniu działalności gospodarczej często wiąże się z obawami. Początkujący przedsiębiorcy boją się formalności związanych z założeniem firmy, zatrudnieniem pracowników czy rozliczeniami z ZUS i Urzędem Skarbowym. Poradnik Początkującego Przedsiębiorcy w syntetyczny sposób wyjaśnia z czym trzeba się zmierzyć na początku drogi do własnego biznesu.

 

 

Co to jest biznesplan? Jak sama nazwa wskazuje, jest to plan biznesu, z angielskiego business plan. Biznesplan jest dokumentem sporządzanym przez przedsiębiorcę, w celu sprawdzenia opłacalności planowanego przedsięwzięcia gospodarczego. W biznesplanie znajdują się m.in. charakterystyka działalności i plan finansowy.

Czy każdy planujący otworzyć własną działalność musi tworzyć biznes plan?

Pomysł na biznes jest ważny, ale nie decyduje o sukcesie przedsięwzięcia. Czasem warto przelać nasz pomysł na papier w formie
biznes planu, aby przeanalizować i obiektywnie ocenić szanse powodzenia naszego pomysłu. Natomiast, jeśli planujecie uzyskać dofinansowanie na rozpoczęcie działalności, napisanie dobrego biznesplanu staje się koniecznością. Biznes plan powinien zawierać takie elementy jak, m.in.:
• analizę firmy i jej produktów, usług,
• analizę rynku i potencjalnej konkurencji,
• opis i liczbę potencjalnych klientów,
• opis strategii marketingowej,
• plan finansowy i prognozy,
• analizę efektywności inwestycji.

Szablony biznes planów dostępne są na różnych stronach internetowych. Można się na nich wzorować, ale nie warto przepisywać gotowych założeń. Biznes plan powinien dotyczyć bezpośrednio naszego pomysłu na biznes i zawierać własne przemyślenia dot. ewentualnych przeszkód, zagrożeń i pomysłów na ich zwalczanie. Warto swój pomysł przedstawić najbliższym, którzy są nam przychylni i w obiektywny sposób wyrażą opinię na temat naszego pomysłu, może coś nam podpowiedzą, poprawią. Każde spojrzenie na nasz biznes może wnieść do niego nowe pomysły, rozwiązania, aby jak najlepiej go dopracować i zaplanować.

Jak napisać biznes plan?

 

 

Pierwszym krokiem przy zakładaniu własnej firmy jest wybór formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej. Forma prawna firmy ma ogromny wpływ na koszty jej założenia, dalszego prowadzenia, czas oczekiwania na rejestrację, wysokość opodatkowania i składki ZUS, a także na to, czy będzie się ponosić odpowiedzialność osobistą za zobowiązania przedsiębiorstwa. Każda forma działalności gospodarczej ma swoje zalety i wady.

Jednoosobowa działalność gospodarcza to działalność, która ma najprostszą, najszybszą i jednocześnie bezpłatną formę rejestracji – można dokonać jej w ciągu jednego dnia. 

Wystarczy wypełnić wniosek zgłoszeniowy Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) www.ceidg.gov.pl. Za pośrednictwem tego formularza zgłoszeniowego można zgłosić utworzenie firmy do Urzędu Skarbowego, ZUS lub KRUS oraz do Głównego Urzędu Statystycznego.           

Jedna osoba fizyczna może mieć tylko jeden wpis w CEIDG. Nie można mieć zarejestrowanych kilku jednoosobowych firm na swoje nazwisko. Pod jednym wpisem można prowadzić różne rodzaje działalności gospodarczej. 

We wniosku do CEIDG należy określić rodzaj wykonywanej działalności zgodnie z obowiązującym systemem kodów PKDNa pierwszym miejscu powinien być wpisany kod dotyczący przeważającego rodzaju działalności, określonego na podstawie przewidywanych lub faktycznie uzyskiwanych największych przychodów ze sprzedaży produktów oraz towarów. Warto pamiętać, że można podać tylko takie kody PKD, które odnoszą się do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz która może być wykonywana przez osobę fizyczną. W przypadku kiedy prowadzonej działalności nie można przypisać do danego kodu, należy wybrać najbardziej zbliżony lub opisać ją za pomocą kilku. Ważne jest, aby przyporządkowane kody nie ograniczały możliwości rozwoju firmy w momencie rozszerzania zakresu jej działalności.

Osoba fizyczna prowadząca działalność posiada zdolność prawną, zdolność do czynności prawnych oraz zdolność sądową i procesową. Do prowadzenia jednoosobowej działalności nie trzeba sporządzać żadnych umów. Nie jest wymagany minimalny kapitał.

Jako przedsiębiorca odpowiada się całym swoim majątkiem za zobowiązania powstałe w wyniku prowadzenia działalności. Odpowiedzialność ta rozciąga się również na małżonka (z wyłączeniem jego majątku osobistego).

Jednoosobowy przedsiębiorca ma wyłączne prawo do reprezentowania swojej działalności. Tylko przedsiębiorca może zawierać umowy z dostawcami i odbiorcami,  ma obowiązek wpłacać zaliczki na podatek, składać roczną deklarację podatkową i rozliczać się z ZUS. Oczywiście część tych rzeczy można zlecić innym osobom na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, jednak zawsze działanie pełnomocników będzie miało wpływ na  majątek prywatny przedsiębiorcy.

Jednoosobowa działalność gospodarcza opłaca się szczególnie tym osobom, które funkcjonują w branżach niepodlegających wysokiemu ryzyku finansowemu. Na tle innych form prowadzenia działalności jest ona prosta w utworzeniu i stosunkowo tania w utrzymaniu.

Spółka cywilna to rodzaj spółki, który wśród początkujących przedsiębiorców zakładających działalność gospodarczą, cieszy się największą popularnością. Powstaje na podstawie pisemnej umowy, którą zawierają miedzy sobą wspólnicy (musi być ich minimum dwóch).

Spółka cywilna jest umową osób fizycznych podlegającą regulacjom przede wszystkim Kodeksu cywilnego. Nie jest odrębnym podmiotem prawa, dlatego osobowość prawną w jej imieniu posiadają jej wspólnicy jako osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą.

Rozpoczęcie takiej działalności gospodarczej trzeba zarejestrować w Urzędzie Miasta wypełniając formularz CEIDG-1. Obowiązek ten ma każdy ze wspólników. 

Krokami niezbędnymi do zarejestrowania umowy spółki cywilnej są:

  • Rejestracja w rejestrze przedsiębiorców w CEIDG przez wspólników będących osobami fizycznymi.
  • Zawarcie na piśmie umowy spółki cywilnej.
  • Zgłoszenie spółki do GUS w celu uzyskania numeru REGON spółki (druk RG-OP).
  • Zgłoszenie identyfikacyjne do urzędu skarbowego w celu uzyskania NIP spółki (NIP-2, NIP-D).
  • Uzupełnienie wpisu w CEIDG przez wspólników będących osobami fizycznymi o nr REGON i NIP spółki.

Spółka cywilna została uformowana prawnie po to, by stworzyć możliwość maksymalizacji kapitału (więcej osób = większy wkład), a co za tym idzie, zwiększania zysków. Małe koszty założenia i utrzymania sprawiają, że ten rodzaj spółki jest liderem wśród wybieranych form przy zakładaniu działalności gospodarczej.

Spółka Jawna:

  • to rodzaj spółki osobowej. Spółka osobowa to spółka prawa handlowego, która we własnym imieniu może nabywać własność nieruchomości, prawa rzeczowe i inne prawa, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Ma prawo też prowadzić działalność gospodarczą pod własną firmą. Natomiast nie ma osobowości prawnej. Odpowiedzialność za długi spółki osobowej ponoszą solidarnie wspólnicy, bez ograniczeń, całym swoim majątkiem, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna
  • tworzy ją niewielka liczba wspólników, którzy darzą się wzajemnym zaufaniem i wnoszą do spółki własny kapitał
  • jej działanie regulują przepisy Kodeksu spółek handlowych
  • wymaga ujawnienia w nazwie firmy chociaż jednego nazwiska współwłaściciela spółki oraz oznaczenie formy prawnej przez dodanie określenia spółka jawna lub sp.j.
  • spółka jawna nie jest podatnikiem, podatnikami są wyłącznie poszczególni wspólnicy spółki jawnej odprowadzający podatek dochodowy od osób fizycznych (proporcjonalny do przychodów lub podatek liniowy)
  • może rozliczać się wg książki przychodów i rozchodów, ryczałtu ewidencjonowanego, karty podatkowej lub prowadzić pełną księgowość
  • umowa spółki jawnej musi być zawarta w formie pisemnej pod rygorem jej nieważności
  • konieczna jest jej rejestracja w Krajowym Rejestrze Sadowym. Koszt rejestracji w KRS wynosi 600 zł (500 zł opłata sądowa + 100 zł ogłoszenie w MSiG)

Spółka jawna może powstać na trzy sposoby:

  • przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną – takie przekształcenie wymaga zgłoszenia do sądu rejestrowego przez wszystkich wspólników. Wcześniej jednak muszą oni dostosować umowę spółki cywilnej do warunków, jakie powinna spełniać umowa spółki jawnej;
  • przekształcenie innej spółki handlowej w spółkę jawną – spółka stanie się spółką jawną z chwilą wpisu przekształcenia danej spółki do rejestru przedsiębiorców;
  • założenie spółki jawnej poprzez zawarcie umowy spółki – spółka jawna w takim przypadku powstaje z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców.

Spółka Partnerska

  • to rodzaj spółki osobowej;
  • mogą ją zawiązać minimum 2 osoby fizyczne uprawnione do wykonywania wolnego zawodu (lekarze, adwokaci, architekci, pielęgniarki, rzecznicy patentowi, rzeczoznawcy majątkowi, tłumacze itp.);
  • niemożliwe jest tworzenie spółek partnerskich w innym celu niż wykonywanie wolnego zawodu;
  • jej działanie reguluje Kodeks spółek handlowych;
  • konieczna jest jej rejestracja w Krajowym Rejestrze Sadowym;
  • Koszt rejestracji w KRS wynosi 600 zł (500 zł opłata sądowa + 100 zł ogłoszenie w MSiG);
  • nazwa spółki partnerskiej musi zawierać przynajmniej jedno nazwisko wspólnika z dopiskiem „ i partner”, lub „i partnerzy” albo „spółka partnerska” i określenie wolnego zawodu wykonywanego w ramach spółki;
  • wspólnik w spółce partnerskiej co do zasady ponosi odpowiedzialność tylko za zobowiązania wynikające z wykonywania wolnego zawodu, które są konsekwencją błędów lub zaniedbań swoich lub bezpośrednio podległych mu pracowników, natomiast za zobowiązania spółki niewynikające z wykonywania wolnego zawodu partnerzy odpowiadają tak, jak wspólnicy w spółce jawnej – bez ograniczenia całym swoim majątkiem, solidarnie z pozostałymi wspólnikami, o ile egzekucja z majątku spółki jest nieskuteczna.

Spółka komandytowa

    • to spółka osobowa;
    • korzystna forma współdziałania jednostek o zróżnicowanym kapitale, która umożliwia wspólnikom dogodne kształtowanie odpowiedzialności za zobowiązania spółki oraz za prowadzenie jej spraw;
    • reguluje ją Kodeks spółek handlowych;
    • składa się z dwóch rodzajów wspólników – komandytariuszy (ponoszących ograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki) i komplementariuszy (odpowiadających solidarnie i bez ograniczeń majątkiem własnym za zobowiązania spółki, o ile egzekucja z majątku spółki okazała się nieskuteczna), którzy zarazem reprezentują spółkę, zawierając umowy w jej imieniu;
    • w tej formie prawnej spółki obowiązkowe jest prowadzenie pełnej księgowości; jej rejestracja w Krajowym Rejestrze Sadowym możliwa jest jedynie po uprzednim sporządzeniu umowy spółki w formie aktu notarialnego, a nazwa firmy komandytowej powinna zawierać imię i nazwisko jednego z komplementariuszy z dopiskiem „spółka komandytowa” lub „sp. k.”, jeśli komplementariuszem jest osoba prawna,
    • w nazwie spółki należy zawrzeć całą nazwę tej osoby prawnej, wraz z określeniem jej formy organizacyjnej (czyli rodzaju tej spółki), nazwisko wspólnika będącego komandytariuszem nie może być zawarte w nazwie spółki;
    • do podstawowych kosztów założenia spółki komandytowej należy zaliczyć opłatę sądową i opłatę za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (łącznie 600 zł), opłaty notarialne oraz podatek od czynności cywilnoprawnych (uzależnione od wartości wkładów wspólników); jeżeli będziemy korzystać przy zakładaniu spółki komandytowej z pomocy prawnika konieczne będzie uwzględnienie również jego wynagrodzenia.

 

 

 

 

 

Spółka komandytowo-akcyjna

  • to spółka osobowa;
  • ta forma prawna spółki łączy w sobie cechy spółki komandytowej i spółki akcyjnej, przez co jest wyjątkowo atrakcyjną formą organizacyjną;
  • spółka komandytowo – akcyjna powstaje poprzez sporządzenie jej statutu w formie aktu notarialnego, a następnie wpisanie jej do KRS;
  • składa się z dwóch rodzajów wspólników – komplementariuszy (którzy za zobowiązania spółki odpowiadają bez ograniczeń własnym majątkiem, solidarnie, o ile egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna), którzy reprezentują spółkę na zewnątrz prowadząc jej sprawy oraz akcjonariuszy (którzy nie ponoszą odpowiedzialności za zobowiązania spółki);
  • firma (nazwa) spółki jest tworzona przez wymienienie nazwiska komplementariusza i dodanie określenia „spółka komandytowo – akcyjna” lub „S.K.A.” jeśli komplementariuszem jest osoba prawna, w nazwie umieszcza się pełną nazwę spółki będącej tym wspólnikiem, nazwisko akcjonariusza nie może być umieszczone w firmie spółki;
  • minimalna wysokość kapitału zakładowego to 50 000 zł;
  • funkcjonują w niej walne zgromadzenie i rada nadzorcza, której powołanie jest obowiązkowe jeśli liczba akcjonariuszy przekracza 25 osób;
  • spółka komandytowo – akcyjna może emitować akcje, uzyskując w ten sposób dodatkowy kapitał;
  • obowiązkowe jest prowadzić pełną księgowość;
  • nie posiada osobowości prawnej, nabywanie praw i zaciąganie zobowiązań zachodzi na takich zasadach jak w innych spółkach osobowych.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

  • ten rodzaj spółki jest najpopularniejszą spółką kapitałową, którą może utworzyć jedna lub kilka osób;
  • reguluje ją Kodeks spółek handlowych;
  • ma osobowość prawną;
  • za zobowiązania finansowe spółki nie odpowiadają jej wspólnicy prywatnym majątkiem;
  • poprzez spisanie umowy spółki w formie aktu notarialnego zawiązuje się spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, która w chwili wpisu do KRS przekształca się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością;
  • kapitał zakładowy spółki w momencie założenia wynosi minimum 5 000 zł;
  • nazwa spółki może być dowolna, powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” (dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu sp. z o.o.);
  • obowiązkowe jest prowadzić pełną księgowość;
  • spółkę reprezentuje zarząd lub pełnomocnik powołany jednomyślnie przez wspólników;
  • możliwe jest powołanie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest alternatywną formą dla jednoosobowej działalności gospodarczej, szczególnie wskazaną, jeśli ta działalność prowadzona jest w dużej skali;
  • z racji dużego obciążenia prawnego i finansowego, przeznaczona jest głównie dla dużych i średnich przedsiębiorstw;

Spółka Akcyjna

  • jest to spółka kapitałowa;
  • najbardziej złożona forma spółki handlowej przeznaczona jest głównie dla dużych firm i wielkich korporacji;
  • może ją zawiązać jedna lub kilka osób, do funkcjonowania spółki akcyjnej niezbędne są organy: zarząd spółki, walne zgromadzenie i rada nadzorcza;
  • w chwili objęcia akcji przez akcjonariuszy powstaje spółka akcyjna w organizacji, która nabywa osobowość prawną poprzez wpis do KRS;
  • przy tej formie prawnej firmy nazwa spółki może być dowolna, powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka akcyjna” (dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu S.A.);
  • spółka akcyjna wymaga zaangażowania dużego kapitału- powinien on wynosić co najmniej 100 000 złotych;
  • kapitał można pozyskiwać na giełdzie papierów wartościowych oraz poprzez emisję obligacji;
  • do największych zalet zalicza się fakt, że współakcjonariusze nie odpowiadają własnym majątkiem za zobowiązania spółki;
  • ze względu na znaczny stopień skomplikowania prawno-podatkowego i konieczność stałego korzystania z usług radców prawnych, prawników i wyspecjalizowanych księgowych prowadzenie takiej spółki jest dość kosztowne.
  • przy podejmowaniu decyzji związanej z założeniem działalności gospodarczej warto dokładnie zastanowić się nad wyborem formy opodatkowania, ponieważ każdy kto chce zacząć prowadzić działalność, musi liczyć się z możliwością wystąpienia obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Wysokość podatku dochodowego zależy nie tylko od wartości osiągniętego dochodu ale również od wybranej formy opodatkowania.
  • przyszli przedsiębiorcy mają tutaj do wyboru:
    • podatek dochodowy na zasadach ogólnych, czyli według skali podatkowej, 
    • podatek liniowy, 
    • ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, 
    • karta podatkowa

Przy podejmowaniu decyzji związanej z założeniem działalności gospodarczej warto dokładnie zastanowić się nad wyborem formy opodatkowania, ponieważ każdy kto chce zacząć prowadzić działalność, musi liczyć się z możliwością wystąpienia obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Wysokość podatku dochodowego zależy nie tylko od wartości osiągniętego dochodu ale również od wybranej formy opodatkowania.

Podstawową formą opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej jest opodatkowanie na zasadach ogólnych, przy zastosowaniu skali podatkowej. Opodatkowaniu w tej formie podlegają dochody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym prowadzonej w formie spółki cywilnej lub jawnej.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych oznacza, że od dochodu osiągniętego w jednym roku kalendarzowym:

  • do kwoty 85 528 zł zapłacisz 17% podatku minus kwota wolna od niego
  • od nadwyżki powyżej tę kwotę zapłacisz 32% podatku minus kwota wolna

Kwotę podatku można obniżyć o ulgi i odliczenia, czyli: darowizny, wydatki na internet, rehabilitację, szkolenia uczniów, ulgę budowlaną, prorodzinną czy straty z ubiegłych lat. Ponadto od podstawy opodatkowania możesz odliczyć zapłacone składki ubezpieczeniowe, a od kwoty podatku zapłacone składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Dochód = Przychód z działalności gospodarczej – Koszty uzyskania przychodu

Zgodnie z tabelą obowiązującą w 2020 roku skala podatkowa przedstawia się w następujący sposób:

 

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mają obowiązek ewidencjonowania swoich przychodów oraz kosztów. Mogą one prowadzić ewidencję w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów lub w księgach rachunkowych – jest to uzależnione od formy organizacyjno-prawnej prowadzonej działalności. Na tej podstawie ustalany jest dochód, od którego wyliczany jest podatek dochodowy.

Skala podatkowa, jak każda inna forma opodatkowania posiada wady i zalety

źródła:

www.biznes.gov.pl 

www.poradnikprzedsiebiorcy.pl

Podatek liniowy polega na tym, że bez względu na wysokość dochodu osiąganego z działalności gospodarczej, płacisz podatek według stawki 19%. W podatku liniowym opodatkowaniu podlega uzyskany dochód, czyli przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania.

Prawo do wyboru tej formy opodatkowania mają jedynie podatnicy, którzy:

  • prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą lub
  • prowadzą działy specjalne produkcji rolnej – w tym przypadku dochody ustalasz na podstawie prowadzonych ksiąg.

Możesz zatem wybrać opodatkowanie podatkiem liniowym, jeśli:

  • samodzielnie prowadzisz swoją działalność,
  • jesteś wspólnikiem spółki cywilnej,
  • jesteś wspólnikiem spółki jawnej,
  • partnerem spółki partnerskiej,
  • komandytariuszem lub komplementariuszem spółki komandytowej,
  • prowadzisz działy specjalne produkcji rolnej.

Pamiętaj, że opodatkowaniu liniowemu nie podlegają spółki, lecz ich wspólnicy. Wysokość podatku określana jest zgodnie z ich udziałami w zysku.

Podatek liniowy może dotyczyć wyłącznie przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej – dochodów z działalności opodatkowanej liniowo nie łączysz się z dochodami z innych źródeł. Nie można zastosować podatku liniowego na przykład do dochodów z umowy o pracę,
rent i emerytur, czy przychodów z działalności wykonywanej osobiście, które są opodatkowane na zasadach ogólnych – skalą podatkową.

Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym i jednocześnie pracujesz na etacie, to dla dochodów z tytułu umowy o pracę musisz złożyć odrębne zeznanie podatkowe, przewidziane dla opodatkowania skalą podatkową.

Wady i zalety opodatkowania podatkiem liniowym:

źródła:

www.biznes.gov.pl 

www.poradnikprzedsiebiorcy.pl

Ryczałt ewidencjonowany stanowi uproszczoną formę opodatkowania działalności gospodarczej. Przedsiębiorcy korzystający z takiej formy rozliczenia płacą podatek od przychodu, tym samym nie mają możliwości pomniejszania podatku o koszty jego uzyskania.

Ryczałt mogą stosować osoby fizyczne, przedsiębiorstwo w spadku, spółki cywilne osób fizycznych oraz spółki jawne osób fizycznych. Przeznaczony jest dla małych podmiotów, a jego zaletą jest m.in. uproszczona księgowość.

Ryczałt mogą opłacać podatnicy, którzy rozpoczną prowadzenie działalności gospodarczej i wybiorą tę formę opodatkowania, a jeżeli ją już prowadzili, mogą ją wybrać, jeżeli ich przychody w poprzednim roku nie przekroczyły równowartości 250 000 euro (zgodnie z kursem euro ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy). Ryczałt mogą wybrać także podatnicy uzyskujący przychody z tytułu najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze uzyskiwane poza działalnością gospodarczą.

Przedsiębiorca, który dopiero rozpoczął wykonywanie działalności w danym roku podatkowym i nie korzysta z opodatkowania w formie karty podatkowej – może wybrać ryczałt bez względu na wysokość przychodów do końca tego roku (nawet, jeżeli w tym roku przekroczy 250 tys. euro obrotu).

Podatek oblicza się przy zastosowaniu określonych stawek zależnych od rodzaju prowadzonej działalności:

  • 20% przychodów osiąganych w zakresie wolnych zawodów* (m.in. lekarz, lekarz stomatolog, lekarz weterynarii, technik dentystyczny, felczer, położna, pielęgniarka, tłumacz, nauczyciel w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny),
  • 17% przychodów ze świadczenia m.in. usług: reprodukcji komputerowych nośników informacji, pośrednictwa w sprzedaży hurtowej samochodów osobowych i furgonetek prowadzonej przez internet i w formie tradycyjnej,  parkingowych, związanych z zakwaterowaniem, wydawniczych, zarządzania nieruchomościami na zlecenie, wynajmu i dzierżawy środków transportu bez kierowców lub załogi, fotograficznych, poradnictwa dla dzieci dotyczących problemów edukacyjnych,
  • 12,5% z tytułu umowy najmu, jeżeli roczne dochody z najmu przekraczają 100 000 zł (od nadwyżki przychodów ponad tą kwotę),
  • 8,5% od przychodów m.in. z działalności usługowej, w tym od przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%; od przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze do kwoty 100 000 zł, świadczeniu usług wychowania przedszkolnego,
  • 5,5% od przychodów m.in. z działalności wytwórczej, robót budowlanych, sprzedaży jednorazowych biletów komunikacji miejskiej, znaczków pocztowych,
  • 3,0% od przychodów m.in. z działalności usługowej w zakresie handlu oraz z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu, z odsetek od środków na rachunkach bankowych utrzymywanych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, usługi związane z produkcją zwierzęcą, sprzedaż ryb z własnych połowów,
  • 2% od przychodów ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu.

Możliwe jest również stosowanie wielu różnych stawek równocześnie. Gdy podatnik nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt wynosi 8,5% przychodów, a jeśli stawka normalnie byłaby wyższa – wynosi on 20% albo 17%.

źródła:

www.biznes.gov.pl 

www.poradnikprzedsiebiorcy.pl

Karta podatkowa to jedna z najprostszych form opodatkowania. Nie wymaga prowadzenia ksiąg rachunkowych, podatnicy płacą stałą kwotę podatku, niezależnie od wartości dochodów, a kwota podatku jest z góry określona przez naczelnika urzędu skarbowego i zależy od rodzaju oraz wielkości prowadzonej działalności. Wartość wpłaconego na konto US podatku nie odzwierciedla w żaden sposób osiąganych przez podmiot przychodów. Co ważne, stawka karty podatkowej zależy od kilku czynników, takich jak np.:

  • rodzaj wykonywanych usług,
  • wielkość zatrudnienia,
  • wielkość (liczba ludności) miejscowości w której działalność jest prowadzona,
  • rozmiar prowadzonej działalności.

Karta podatkowa przeznaczona jest jedynie dla tych podatników, którzy prowadzą rodzaj działalności określony w art. 23 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. 

Są to m.in.:

  • handel detaliczny wyrobami spożywczymi, za wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 15‰ oraz wyrobami nieżywnościowymi, za wyjątkiem m.in. handlu paliwami silnikowymi,
  • usługi gastronomiczne,
  • usługi weterynaryjne i medyczne,
  • usługi transportowe,
  • usługi rozrywkowe,
  • korepetycje.

Przy rejestracji firmy musisz podać, jaki będzie obszar działalności twojej firmy. W tym celu ustal właściwy kod PKD (Polska Klasyfikacja Działalności). PKD ma strukturę wielopoziomową – od ogólnych sekcji, jak rolnictwo, budownictwo, transport, handel hurtowy, do najbardziej szczegółowych podklas.

Kod podaje się przy rejestracji firmy dla celów statystycznych. Od rodzaju działalności mogą zależeć inne obowiązki np. określona forma prawna, rodzaj opodatkowania, obowiązek stosowania kas fiskalnych czy rejestracji VAT. 

Na stronie biznes.gov.pl dostępna jest wyszukiwarka kodów PKD

Dzięki niej łatwo odnajdziesz kod dla swojej działalności.

Obowiązek posługiwania się kodami PKD dotyczy zarówno osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą (wpis do CEIDG) jak i podmiotów objętych obowiązkiem wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), czyli np. spółek, spółdzielni, fundacji.

Jeśli rejestrujesz działalność w CEIDG, podajesz jeden kod główny – przeważająca działalność i kody działalności dodatkowej. Nie ma ograniczeń w liczbie kodów dodatkowych. Niektóre kody są zarezerwowane dla rolników lub spółek prawa handlowego. Pamiętaj, że w CEIDG powinny się znaleźć tylko te kody PKD, które faktycznie określają to, co robisz. Nie wpisuj tu kodów “na zapas”. Możesz je aktualizować w dowolnym momencie (w ciągu 7 dni od zmiany).

Jeśli rejestrujesz spółkę w KRS, możesz podać maksymalnie 10 kodów PKD (w tym jeden przedmiot przeważającej działalności na poziomie podklasy).

Określenie kodów PKD we wniosku o wpis do CEIDG albo do KRS jest podstawą do nadania numeru REGON przez Urząd Statystyczny.

Jeśli masz problem w ustaleniu właściwego kodu twojej działalności, możesz złożyć pisemny wniosek o wydanie informacji w tej sprawie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Wystarczy, że szczegółowo opiszesz przedmiot działalności, a urząd pomoże ci ustalić kod PKD.

Odpowiedź uzyskasz tak szybko, jak to możliwe, nie później jednak niż w ciągu miesiąca (dwóch miesięcy w sprawach skomplikowanych).

Aby osoba fizyczna mogła rozpocząć działalność gospodarczą powinna uzupełnić i złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Wraz z wnioskiem o wpis do CEIDG składa się oświadczenie o braku orzeczonych – wobec osoby, której wpis dotyczy – zakazów, pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Wniosek ten stanowi jednocześnie zgłoszenie do ZUS/KRUS, GUS oraz naczelnika urzędu skarbowego.

Przedsiębiorca ma prawo we wniosku o wpis do CEIDG określić późniejszy dzień podjęcia działalności gospodarczej niż dzień złożenia wniosku. Data rozpoczęcia działalności gospodarczej nie może być wcześniejsza niż dzień złożenia wniosku o wpis do CEIDG.

Aby zarejestrować działalność gospodarczą jako osoba fizyczna możesz wybrać jeden z trybów postępowania:

  • Zalogowanie* się do CEIDG, wypełnienie wniosku on-line i złożenie (podpisanie) go elektronicznie.
  • Zalogowanie* się do CEIDG, przygotowanie wniosku on-line i podpisanie go w dowolnej gminie (zapamiętaj nr wniosku).
  • Bez logowania się do CEIDG, przygotowanie wniosku on-line i podpisanie go w dowolnej gminie (zapamiętaj nr wniosku).
  • Pobranie i złożenie wniosku papierowego w gminie. Gmina przekształca go na wniosek elektroniczny.
  • Przesłanie wniosku listem poleconym do wybranej gminy. Podpis musi być notarialnie potwierdzony.

* Przy pierwszym logowaniu należy założyć konto i aktywować je po otrzymaniu potwierdzenia mailowego

 [zobacz schemat] [asystent wyboru]

 Przejdź do rejestracji konta w celu zalogowania i złożenia wniosku 

 Przygotuj wniosek o wpis do CEIDG bez logowania

 Przygotuj wniosek o zmianę wpisu w CEIDG bez logowania

Podstawą do złożenia wniosku w CEIDG jest identyfikacja tożsamości osoby której wniosek dotyczy oraz podpisanie wniosku. W przypadku wniosku o zmianę, zawieszenie lub wznowienie niezbędny jest nr NIP.

Integralną częścią wniosku o wpis do CEIDG jest żądanie:

1. wpisu albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON);
2. zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników;
3. zgłoszenia płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,
4. przyjęcia oświadczenia o wyborze przez przedsiębiorcę formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych albo wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej.

Do wniosku o wpis do CEIDG przedsiębiorca może dołączyć zgłoszenie rejestracyjne lub aktualizacyjne, o których mowa w przepisach o podatku od towarów i usług.

Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do CEIDG.

Wniosek o wpis do CEIDG można złożyć:

1. on-line – przy użyciu podpisu elektroniczne, weryfikowanego za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, albo podpisem osobistym, o którym mowa w przepisach o dowodach osobistych, albo w inny sposób akceptowany przez system CEIDG umożliwiający jednoznaczną identyfikację osoby składającej wniosek i czas jego złożenia.
2. w urzędzie gminy – osobiście lub listem poleconym (w przypadku przesłania wniosku listem poleconym powinien być on opatrzony własnoręcznym podpisem wnioskodawcy potwierdzonym  przez notariusza).

Składając osobiście wniosek o wpis do CEIDG organ gminy potwierdza tożsamość przedsiębiorcy oraz potwierdza za pokwitowaniem przyjęcie wniosku. Proszę zabrać ze sobą dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość.

Jeśli wniosek o wpis do CEIDG będzie niepoprawny to:

1. gdy został złożony on-line – system CEIDG poinformuje niezwłocznie o niepoprawności wniosku,
2. gdy został złożony w urzędzie gminy – organ gminy niezwłocznie wzywa do skorygowania lub uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni roboczych.

źródło: www.ceidg.pl

Jedną z ważniejszych informacji o firmie jest nazwa pod jaką figuruje w rejestrze. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej nazwa musi zawierać co najmniej imię i nazwisko jej założyciela – np. „Jan Kowalski”. Możliwe jest dodanie do imienia i nazwiska innych elementów określających profil twojej działalności – np. „Jan Kowalski dorabianie kluczy”. Możesz też dodać bardziej fantazyjną nazwę, np. „Jan Kowalski – Czarna Perła”. Posługuj się w obrocie – np. w umowach, na fakturach, rachunkach – pełną nazwą swojej firmy.

Dobrze zastanów się nad wyborem nazwy. Możesz figurować w CEIDG tylko pod jednym wpisem. Nie ma możliwości, aby jeden przedsiębiorca wpisał się do CEIDG kilkakrotnie pod innymi nazwami. Kłopotliwe może być posługiwanie się nazwą określającą profil działalności, jeżeli wykonujesz różne, często nieuzupełniające się jej rodzaje – np. „Jan Kowalski, dorabianie kluczy, usługi prawne”, czy „Jan Kowalski usługi dentystyczne, mechanika samochodowa”.

Zdarza się, że koncepcja nazwy firmy powstaje razem z pomysłem na prowadzoną działalność. Ale często jest tak, że nad chwytliwą i łatwą do zapamiętania nazwą musimy się nieco nagłowić. Nazwa wraz z logo najczęściej zapadają w pamięć konsumentom i oddziałują na ich relację z produktem czy usługą.

Na co zwrócić uwagę przy wybieraniu nazwy dla naszej firmy?

Nazwa musi być:

  • Prosta i krótka
  • Zapadająca w pamięć
  • Budzić pozytywne skojarzenia
  • Wyróżniać się wśród konkurencji
  • Mieć wolną domenę internetową (najlepiej z końcówką .pl lub .com),
  • Łatwa w wymowie
  • Nie być zbyt wąska
  • Nie zawierać skrótów i akronimów
  • Neutralna w języku obcym
  • Można ją zastrzec

 

Logo firmy 

Logo nie może być skomplikowane, bowiem siła dobrze zaprojektowanego znaku graficznego tkwi w jego prostocie. Nieprzekombinowane logo łatwiej zapada w pamięci odbiorcy. Pracując nad logo dla swojej firmy pamiętaj, aby nie używać więcej niż czterech kolorów. Zbyt dużo barw w jednym znaku graficznym po prostu nie wygląda dobrze. Warto dodać, że prosta forma logo daje duże możliwości, jeśli chodzi o skalowanie go do mniejszych lub większych rozmiarów.

  • Prostota. 

Logo nie może być skomplikowane, bowiem siła dobrze zaprojektowanego znaku graficznego tkwi w jego prostocie

  • Dopasowanie

Znak graficzny reprezentujący twoją firmę nie może być tylko ładny, musi przede wszystkim wpisywać się w profil działalności firmy.

  • Uniwersalność 

Logo musi być uniwersalne, tzn. że musi być tak zaprojektowane żeby można było je wykorzystać do umieszczania zarówno na papierze firmowym, wizytówkach czy opakowaniach lub gadżetach reklamowych. Należy pamiętać o wersjach achromatycznych i czarno – białych. 

  • Ponadczasowość 

 Z upływem czasu prawidłowo zaprojektowane logo, zyskuje coraz większe znaczenie i nabiera wartości. Niezmiennie i od lat funkcjonujący w rozpoznawalnej formie znak graficzny, skutecznie będzie kojarzony na rynku z danym produktem. Zauważ, że najbardziej popularne na rynku marki od lat działają pod niezmienionym lub lekko odświeżonym logo. Dlatego zastanawiając się nad znakiem graficznym charakteryzującym Twoją markę odpowiedz sobie na pytanie: czy za 10 lat moje logo będzie się sprawdzać na rynku?

  • Jasność przekazu

Logo Twojej firmy musi być zrozumiałe dla Twojego potencjalnego klienta. Powinieneś zadbać o to, by przekaz znaku graficznego był dostosowany do charakteru Twojej marki. Zrezygnuj z elementów, które stanowią jedynie nic nie wnoszące ozdobniki. Im prościej, tym lepiej.

  • Zapamiętywalność

Logo Twojej marki powinno być łatwe do zapamiętania. 

 

 

źródła:

www.biznes.gov.pl

www.6krokow.pl

www.webidea.pl

Przedsiębiorcy muszą opłacać składki do ZUS. Żeby to robić, najpierw trzeba zarejestrować się jako płatnik składek. 

Jako przedsiębiorca zazwyczaj występujesz wobec ZUS w podwójnej roli:

  • jako płatnik składek, czyli podmiot, który opłaca składki na ubezpieczenia własne, pracowników i współpracowników
  • jako ubezpieczony, czyli jako osoba objęta ubezpieczeniem społecznym.

Rejestracja jako płatnik składek na ubezpieczenie społeczne i zgłoszenie do ubezpieczeń to dwa odrębne procesy. Najpierw musisz być zarejestrowanym płatnikiem składek ZUS, a dopiero potem możesz zgłosić do ubezpieczenia siebie, członków swojej rodziny czy pracowników i osoby współpracujące.

ZUS zarejestruje cię jako płatnika składek na podstawie twojego wpisu do CEIDG. To oznacza, że dane twojego przedsiębiorstwa z wniosku złożonego w CEIDG podczas rejestracji firmy zostaną przekazane automatycznie przez CEIDG do ZUS.

Na tej podstawie ZUS przygotuje:

  • ZUS ZFA – zgłoszenie ciebie jako płatnika składek
  • ZUS ZBA – informację o twoich rachunkach bankowych jako płatnika składek
  • ZUS ZAA – informację o adresach prowadzenia przez ciebie działalności.

W przypadku zmiany danych w CEIDG ZUS uaktualnia dane w swoim systemie na podstawie informacji przekazanych automatycznie przez CEIDG.

Będziesz zgłoszony jako płatnik składek od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej. Po rejestracji ZUS utworzy dla ciebie konto płatnika składek.

Musisz płacić składki do ZUS, jeśli jesteś:

  • przedsiębiorcą zarejestrowanym w CEIDG, w tym wspólnikiem spółki cywilnej
  • wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
  • wspólnikiem spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej
  • osobą wykonującą wolny zawód
  • twórcą lub artystą
  • prowadzisz publiczną lub niepubliczną szkołę lub formę wychowania przedszkolnego.

Ważne! Od tej zasady są pewne wyjątki. Prowadząc działalność gospodarczą, nie będziesz płacić składek w sytuacji zbiegu ubezpieczeń, czyli wtedy, gdy masz inne tytuły do ubezpieczenia, na przykład jednocześnie pracujesz na etacie.

Informacja dla osób fizycznych, które rozpoczynają prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej jednoosobowo, czyli rozliczają składki wyłącznie na własne ubezpieczenia

Jako przedsiębiorca musisz rozliczać i opłacać do ZUS składki za siebie na:

  • ubezpieczenia społeczne, z których obowiązkowe są: ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, a dobrowolne jest ubezpieczanie chorobowe
  • Fundusz Pracy (FP) i Fundusz Solidarnościowy (FS)
  • ubezpieczenie zdrowotne.

Ulga na start jest dla przedsiębiorców, którzy po raz pierwszy prowadzą działalność gospodarczą lub rozpoczynają ją po raz kolejny po 5 latach od zawieszenia lub zamknięcia poprzedniej działalności.

Z ulgi mogą skorzystać przedsiębiorcy, którzy:

  • są osobami fizycznymi, czyli prowadzą działalność jednoosobową albo są wspólnikami spółek cywilnych
  • podejmują działalność gospodarczą po raz pierwszy albo podejmują ją ponownie, po upływie co najmniej 60 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia
  • nie wykonują działalności na rzecz byłego pracodawcy, u którego w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym pracowali na etacie i wykonywali czynności wchodzące w zakres obecnie wykonywanej działalności
  • nie podlegają ubezpieczeniu w KRUS.

Ważne! Jeśli jako przedsiębiorca korzystasz z Ulgi na start, twój zleceniodawca nie ma obowiązku odprowadzania za ciebie składek na ubezpieczenia społeczne pod warunkiem, że:

  • przedmiot umowy ze zleceniodawcą (agencyjnej, zlecenia lub o świadczenie usług) jest taki sam jak przedmiot prowadzonej przez ciebie działalności
  • osiągane przychody są opodatkowane jako przychód z działalności gospodarczej.

Ulga zwalnia przez sześć pełnych miesięcy od rozpoczęcia działalności z płacenia składek:

  • na ubezpieczenia społeczne, czyli ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe
  • na Fundusz Pracy
  • na Fundusz Solidarnościowy.

Ulga na start nie dotyczy ubezpieczenia zdrowotnego. To oznacza, że masz obowiązek zarejestrować się do ubezpieczenia zdrowotnego i opłacać co miesiąc składkę zdrowotną. Tę składkę możesz odliczyć od podatku (nie od dochodu). W okresie korzystania z Ulgi na start masz także prawo zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego w ZUS członków swojej rodziny.

Gdy wykorzystasz ulgę na start lub wcześniej z niej zrezygnujesz, będziesz mógł opłacać preferencyjne składki. Możesz też opłacać preferencyjne składki od razu po rozpoczęciu działalności. 
Preferencyjne składki opłacasz, jeśli spełnisz łącznie następujące warunki:

  • w ostatnich 60 miesiącach kalendarzowych przed rozpoczęciem działalności gospodarczej nie prowadziłeś innej działalności,
  • nie wykonujesz dla byłego pracodawcy tego, co robiłeś dla niego jako pracownik w tym lub w poprzednim roku kalendarzowym.

Preferencyjne składki możesz opłacać przez 24 kolejne miesiące kalendarzowe. Naliczasz je od zadeklarowanej przez Ciebie kwoty, nie niższej jednak niż 30% minimalnego wynagrodzenia. 

Twoja decyzja o wysokości kwoty od której opłacasz składki będzie miała wpływ na wysokość świadczeń, które przysługują:

  • z ubezpieczenia chorobowego (zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zasiłek macierzyński, zasiłek opiekuńczy),

Każdy początkujący przedsiębiorca planujący założenie własnej działalności gospodarczej może starać się o dotacje z urzędu pracy, które stanowią formę walki z bezrobociem. Ogromnym plusem takiej dotacji jest fakt, iż jest ona bezzwrotna. Ponadto przyszły przedsiębiorca już po pozytywnej decyzji otrzymuje dotację raczej szybko oraz jest ona wypłacana z góry – bez konieczności ponoszenia uprzednich wydatków z własnej kieszeni.

Dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej to forma wsparcia udzielana bezrobotnym, absolwentom CIS, absolwentom KIS lub niepozostającym w zatrudnieniu lub niewykonującym innej pracy zarobkowej opiekunom osoby niepełnosprawnej, którzy chcą rozpocząć własną działalność gospodarczą.

Dofinansowanie może otrzymać:       

  • bezrobotny,    
  • absolwent CIS
  • absolwent KIS      
  • poszukujący pracy niepozostający w zatrudnieniu lub niewykonujący innej pracy zarobkowej opiekun osoby niepełnosprawnej, z wyłączeniem opiekunów osoby niepełnosprawnej pobierających świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, lub zasiłek dla opiekuna na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, zwany dalej „opiekunem”.

Jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności, mogą być przyznane w wysokości nie wyższej niż 6-krotność przeciętnego wynagrodzenia.

Do podstawowych obowiązków osoby, która otrzymała dofinansowanie należy:

  • prowadzenie działalności gospodarczej przez okres co najmniej 12 miesięcy (i niezawieszanie działalności gospodarczej w tym okresie),
  • niepodejmowanie zatrudnienia w okresie pierwszych 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej.

Wniosek o dofinansowanie  należy złożyć w powiatowym urzędzie pracy. Wniosek o dofinansowanie może być uwzględniony, jeżeli jest kompletny i prawidłowo sporządzony, a starosta dysponuje środkami na jego sfinansowanie. Wniosek o dofinansowanie zawiera m.in.:

  • kwotę wnioskowanych środków,
  • rodzaj planowanej działalności gospodarczej,
  • kalkulację kosztów związanych z podjęciem działalności, źródła ich finansowania,
  • szczegółową specyfikację wydatków do poniesienia w ramach wnioskowanych środków,
  • proponowaną formę zabezpieczenia zwrotu środków.

 

Szczegółowe informacje nt. dofinansowania podjęcia działalności gospodarczej znajdują się na stronie Powiatowego Urzędu Pracy w Lesznie: www.leszno.praca.gov.pl